Føretrekker me «-te» eller «-de» i perfektum partisipp i adjektivform? Med andre ord, skal me skriva «malane kan verta overstyrte av …» eller «malane kan verta overstyrde av …»? Det er valfritt, òg i læreboknormalen?
* Karl Ove Hufthammer (02.08.2008 20:46):
Føretrekker me «-te» eller «-de» i perfektum partisipp i adjektivform? Med andre ord, skal me skriva «malane kan verta overstyrte av …» eller «malane kan verta overstyrde av …»? Det er valfritt, òg i læreboknormalen?
Fleirtal av partisippen skal vere lik preteritumsforma. I nynorsk.org-normalen har eg valt preteritum på -te og supinum på -d der det er høve til det i læreboknormalen. Eg har gjort dette valet for få same dental i perteritum og supinum, og dermed å unngå samsvarsbøying i eintal av svake partisippar, noko som er vanskeleg for mange (eg slurvar sjølv). Det er dessutan i samsvar med bokmål, utan at ein skal leggje for mykje vekt på det. Det inneber mellom anna slik bøying:
styre - styrer - styrte - styrt byggje - byggjer - bygde - bygd nå - når - nådde - nådd
Det same argumentet kan brukast mot svake partisippformer av sterke verb, som nemnt i ein annan tråd. Det er betre å bruke beden - bede - bedne enn bedd - bedt - bedde. I dette tilfellet talar dessutan adjektivet "ubeden" mot å bruke "bedt": "ubedde gjester" høyrest ikkje bra ut, jamfør ditt argument mot "gidde".
Ein blir uansett ikkje heilt kvitt samsvarsbøying i svake partisippar, til dømes er det obligatorisk med køyrd - køyrt - køyrde og dømd - dømt - dømde. Eg vil likevel helst avgrense bruken.
Erik
Erik Haugan:
Det same argumentet kan brukast mot svake partisippformer av sterke verb, som nemnt i ein annan tråd. Det er betre å bruke beden - bede - bedne enn bedd - bedt - bedde. I dette tilfellet talar dessutan adjektivet "ubeden" mot å bruke "bedt": "ubedde gjester" høyrest ikkje bra ut, jamfør ditt argument mot "gidde".
Eg synest «ubedde gjester» hørest heilt naturlig ut. Men det er uansett ikkje noko godt argument for/mot, då adjektivforma av «å be» ikkje er noko som dukkar opp i omsettingane våre (i motsetning til adjektivforma av «å gje»/«å gi»).
Karl Ove Hufthammer skreiv:
Føretrekker me «-te» eller «-de» i perfektum partisipp i adjektivform? Med andre ord, skal me skriva «malane kan verta overstyrte av …» eller «malane kan verta overstyrde av …»? Det er valfritt, òg i læreboknormalen?
+1 -de
Eg trur ikkje eg er konsekvent på dette, særleg det eldste eg har gjort inneheld truleg ein del stilfeil med vekslingar mellom slikt.
Åsmund Skjæveland:
Karl Ove Hufthammer skreiv:
Føretrekker me «-te» eller «-de» i perfektum partisipp i adjektivform? Med andre ord, skal me skriva «malane kan verta overstyrte av …» eller «malane kan verta overstyrde av …»? Det er valfritt, òg i læreboknormalen?
+1 -de
Eg trur ikkje eg er konsekvent på dette, særleg det eldste eg har gjort inneheld truleg ein del stilfeil med vekslingar mellom slikt.
Eg har lagd inn denne grunnregelen i retningslinjene våre, saman med dei to unntaka «å slå – slått» og «å heva – heva» (ikkje «hevd(e)»). Me kan alltids legga inn fleire unntak, om det skulle vera nødvendig. Dette er ikkje noko me treng vera konsekvente på (og det er fleire ord som har anten obligatorisk -de eller -te, slik at veksling ikkje vil sjå inkonsekvent ut).
I dei gamle omsettingane til KDE er det ikkje konsekvens på dette, men me rettar etterkvart som me omset og korrekturles filene. Det er for øvrig òg veldig mykje mangel på fullstending samsvarsbøying i dei gamle omsettingane. Omsettingane er altso gjerne korrekt nynorsk, men berre etter nynorsknormalen, og ikkje etter den strengare læreboknormalen.
Sitat:
"Med andre ord, skal me skriva «malane kan verta overstyrte av …»
eller «malane kan verta overstyrde av …»?"
Eg kunne ikkje tenkt meg å skriva nokon av delane, men ville ha sagt: «... kan overstyra malane.»
mvh. Oddmund Utskarpen
----- Original Message ----- From: "Karl Ove Hufthammer" karl@huftis.org To: i18n-nn@lister.ping.uio.no Sent: Thursday, August 21, 2008 3:50 PM Subject: Re: [i18n-nn] -te eller -de i perf-part-adjektiv
Åsmund Skjæveland:
Karl Ove Hufthammer skreiv:
Føretrekker me «-te» eller «-de» i perfektum partisipp i adjektivform? Med andre ord, skal me skriva «malane kan verta overstyrte av …» eller «malane kan verta overstyrde av …»? Det er valfritt, òg i læreboknormalen?
+1 -de
Eg trur ikkje eg er konsekvent på dette, særleg det eldste eg har gjort inneheld truleg ein del stilfeil med vekslingar mellom slikt.
Eg har lagd inn denne grunnregelen i retningslinjene våre, saman med dei to unntaka «å slå – slått» og «å heva – heva» (ikkje «hevd(e)»). Me kan alltids legga inn fleire unntak, om det skulle vera nødvendig. Dette er ikkje noko me treng vera konsekvente på (og det er fleire ord som har anten obligatorisk -de eller -te, slik at veksling ikkje vil sjå inkonsekvent ut).
I dei gamle omsettingane til KDE er det ikkje konsekvens på dette, men me rettar etterkvart som me omset og korrekturles filene. Det er for øvrig òg veldig mykje mangel på fullstending samsvarsbøying i dei gamle omsettingane. Omsettingane er altso gjerne korrekt nynorsk, men berre etter nynorsknormalen, og ikkje etter den strengare læreboknormalen.
-- Karl Ove Hufthammer
E-postlista i18n-nn i18n-nn@lister.ping.uio.no https://lister.ping.uio.no/mailman/lister.ping.uio.no/listinfo/i18n-nn
ODDMUND UTSKARPEN:
"Med andre ord, skal me skriva «malane kan verta overstyrte av …»
eller «malane kan verta overstyrde av …»?"
Eg kunne ikkje tenkt meg å skriva nokon av delane, men ville ha sagt: «... kan overstyra malane.»
Eg er einig i at det vanligvis hørest best ut med aktiv form (det står til og med i retningslinjene våre), men for den aktuelle teksten meiner eg passiv form passar best. Her er heile teksten:
Malane her er identitetsspesifikke. Dei overstyrer globale malar, men kan verta overstyrde av eventuelle mappespesifikke malar.